บริการ / คดีล้มละลายและฟื้นฟูกิจการ
ฟื้นฟูกิจการ หนี้ไม่ถึงสิบล้านก็ทำได้
ตัวเลขสิบล้านบาทที่คนจำกันได้เป็นเกณฑ์ของช่องทางหลัก ไม่ใช่เกณฑ์เดียวที่มี กฎหมายล้มละลายยังมีอีกช่องทางหนึ่งสำหรับลูกหนี้ที่หนี้น้อยกว่านั้น ซึ่งเป็นช่องที่ธุรกิจไทยส่วนใหญ่เข้าเกณฑ์มากกว่า
ช่องทางหลักตามมาตรา 90/3
พระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช 2483 มาตรา 90/3 กำหนดว่า เมื่อลูกหนี้มีหนี้สินล้นพ้นตัวหรือไม่สามารถที่จะชำระหนี้ตามกำหนดได้ และเป็นหนี้เจ้าหนี้คนเดียวหรือหลายคนรวมกันเป็นจำนวนแน่นอนไม่น้อยกว่าสิบล้านบาท ไม่ว่าหนี้นั้นจะถึงกำหนดชำระโดยพลันหรือในอนาคตก็ตาม ถ้ามีเหตุอันสมควรและมีช่องทางที่จะฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้ บุคคลตามมาตรา 90/4 อาจยื่นคำร้องขอต่อศาลให้มีการฟื้นฟูกิจการได้
ช่องทางที่จะฟื้นฟูกิจการ
ถ้อยคำว่ามีเหตุอันสมควรและมีช่องทางที่จะฟื้นฟูกิจการ เป็นเงื่อนไขที่แยกจากตัวเลขหนี้ และเป็นจุดที่คำร้องอ่อนแรงบ่อยที่สุด มาตรา 90/6 กำหนดให้คำร้องต้องแสดงโดยชัดแจ้งถึงความมีหนี้สินล้นพ้นตัวหรือไม่สามารถชำระหนี้ตามกำหนด รายชื่อเจ้าหนี้ที่รวมกันไม่น้อยกว่าสิบล้านบาท เหตุอันสมควรและช่องทางที่จะฟื้นฟูกิจการ ตลอดจนชื่อ คุณสมบัติ และหนังสือยินยอมของผู้ทำแผน ซึ่งวรรคสองระบุว่าอาจเป็นบุคคลธรรมดา นิติบุคคล คณะบุคคล เจ้าหนี้ หรือผู้บริหารของลูกหนี้ก็ได้ ข้อหลังนี้ทำให้ผู้บริหารเดิมยังเสนอตัวเป็นผู้ทำแผนได้ ซึ่งเป็นประเด็นที่เจ้าหนี้มักโต้แย้ง
ช่องทางสำหรับลูกหนี้รายเล็ก
มาตรา 90/92 วางเกณฑ์ไว้ต่ำกว่ามาก สำหรับหนี้ที่เกิดขึ้นจากการดำเนินกิจการ ลูกหนี้ที่เป็นบุคคลธรรมดาต้องมีจำนวนหนี้แน่นอนไม่น้อยกว่าสองล้านบาท ลูกหนี้ที่เป็นคณะบุคคล ห้างหุ้นส่วนสามัญไม่จดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคล ห้างหุ้นส่วนจำกัด หรือนิติบุคคลอื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวง ไม่น้อยกว่าสามล้านบาท และลูกหนี้ที่เป็นบริษัทจำกัด ไม่น้อยกว่าสามล้านบาทแต่ไม่ถึงสิบล้านบาท
ข้อสันนิษฐานว่าไม่อยู่ในสถานะที่จะชำระหนี้
มาตรา 90/92 วรรคสองวางข้อสันนิษฐานไว้ห้าข้อ คือลูกหนี้มีทรัพย์สินไม่พอกับหนี้สิน ลูกหนี้ไม่ชำระหนี้ภายในกำหนดและเมื่อได้รับหนังสือทวงถามแล้วยังไม่ชำระภายในสามสิบวัน ลูกหนี้ไม่มีทรัพย์สินที่จะพึงบังคับคดีได้ตามคำพิพากษาหรือบังคับคดีแล้วไม่พอชำระหนี้ ลูกหนี้ผิดนัดเจ้าหนี้รายหนึ่งและมีพฤติการณ์ว่าจะผิดนัดรายอื่นด้วย และลูกหนี้มีกระแสเงินสดไม่พอชำระหนี้ ข้อสุดท้ายกว้างกว่าที่หลายคนคาด เพราะไม่ได้ผูกกับงบดุล
แผนต้องมาพร้อมคำร้อง
ความต่างที่สำคัญที่สุดอยู่ที่มาตรา 90/95 ซึ่งกำหนดว่าผู้ร้องขอจะต้องแนบแผนมาพร้อมคำร้อง พร้อมหลักฐานแสดงว่าเจ้าหนี้ได้ให้ความเห็นชอบในแผนไม่น้อยกว่าสองในสามของจำนวนหนี้ทั้งหมด ช่องทางนี้จึงไม่ใช่การยื่นแล้วค่อยไปเจรจา แต่เป็นการเจรจาให้จบก่อนแล้วจึงยื่น งานหนักจึงอยู่ก่อนวันยื่น ไม่ใช่หลังจากนั้น
PREPARE
สิ่งที่ควรเตรียม
- งบการเงินและบัญชีทรัพย์สินและหนี้สินที่เป็นปัจจุบัน
- รายชื่อและที่อยู่ของเจ้าหนี้ทั้งหมดพร้อมยอดหนี้
- ประมาณการกระแสเงินสดที่แสดงช่องทางฟื้นฟู
- ชื่อและคุณสมบัติของผู้ทำแผนพร้อมหนังสือยินยอม
- หนังสือทวงถามและคดีที่ค้างอยู่ทั้งหมด
QUESTIONS
คำถามที่พบบ่อยในเรื่องนี้
เจ้าหนี้ยื่นขอฟื้นฟูกิจการของเราได้ด้วยหรือ
ได้ มาตรา 90/4 (1) ระบุเจ้าหนี้ซึ่งอาจเป็นคนเดียวหรือหลายคนรวมกันและมีจำนวนหนี้แน่นอนไม่น้อยกว่าสิบล้านบาทไว้เป็นลำดับแรก และในช่องทางของลูกหนี้รายเล็ก มาตรา 90/93 (1) ก็ให้สิทธิเจ้าหนี้เช่นกัน สิ่งที่ลูกหนี้ควรเตรียมจึงไม่ใช่เพียงการตัดสินใจว่าจะยื่นเองหรือไม่ แต่รวมถึงการเตรียมรับกรณีที่เจ้าหนี้เป็นฝ่ายยื่นและเสนอผู้ทำแผนของตนเองด้วย
ต่างจากการถูกฟ้องล้มละลายอย่างไร
จุดตั้งต้นต่างกันที่คำว่าช่องทางที่จะฟื้นฟูกิจการ ซึ่งมาตรา 90/3 กำหนดไว้เป็นเงื่อนไข การฟื้นฟูกิจการจึงตั้งอยู่บนสมมติฐานว่ากิจการยังไปต่อได้ถ้าจัดโครงสร้างหนี้ใหม่ ส่วนคดีล้มละลายตามมาตรา 9 ตั้งอยู่บนการรวบรวมและแบ่งทรัพย์สิน เมื่อลูกหนี้เห็นว่ากิจการยังมีทางไปต่อ การชิงยื่นฟื้นฟูกิจการจึงเป็นทางเลือกที่ต้องพิจารณาตั้งแต่ต้น ไม่ใช่หลังจากมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์แล้ว
LAW
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง
- พระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช 2483 มาตรา 90/3 และ 90/4
- พระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช 2483 มาตรา 90/6
- พระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช 2483 มาตรา 90/92
- พระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช 2483 มาตรา 90/95
